قطعه فورج‌شده معمولاً با اضافه ماشینکاری تولید می‌شود تا پس از حذف لایه سطحی و رسیدن به ابعاد نهایی، کیفیت و تلرانس موردنظر به دست آید. برنامه ماشینکاری باید با شکل خام، عملیات حرارتی و نقاط بحرانی نقشه هماهنگ باشد.
تعیین مبناهای صحیح
سطوح مرجع باید به‌گونه‌ای انتخاب شوند که موقعیت سوراخ‌ها، قطرها و محل‌های اتصال نسبت به یکدیگر حفظ شود. انتخاب نادرست مبنا می‌تواند باعث خطای تجمعی حتی در صورت درست‌بودن تک‌تک اندازه‌ها شود.
ترتیب عملیات
تراشکاری اولیه، ایجاد سطوح مرجع، ماشینکاری ویژگی‌های اصلی، عملیات حرارتی و سپس تکمیل نهایی، بسته به جنس و هندسه قطعه ترتیب متفاوتی دارد. در قطعات حساس، تغییر شکل پس از عملیات حرارتی باید در برنامه نهایی پیش‌بینی شود.
کنترل کیفیت سطح و ابعاد
تلرانس، زبری سطح، گردی، هم‌محوری، عمودبودن و عمق سوراخ‌ها باید در برنامه کنترل ثبت شوند. کنترل نهایی می‌تواند با ابزارهای اندازه‌گیری مناسب و گزارش ابعادی انجام شود. برای مسیر کامل، صفحه ماشینکاری را ببینید.
