انتخاب متریال باید از شرایط کارکرد قطعه شروع شود، نه از نام یک گرید آشنا. بار، دما، فشار، خوردگی، سایش، قابلیت فورج، ماشینکاری، عملیات حرارتی و دسترسی به مدارک، همگی در تصمیم نهایی اثر دارند.
۱. بار و نوع تنش
قطعه تحت کشش، فشار، خمش، پیچش یا بار ضربه‌ای قرار دارد؟ جهت و تکرار بار مشخص می‌کند استحکام، چقرمگی یا مقاومت خستگی چه اولویتی داشته باشد.
۲. دما و محیط
دما، رطوبت، مواد شیمیایی و تماس با سیال می‌توانند انتخاب بین فولاد کربنی، آلیاژی، زنگ‌نزن یا آلیاژهای خاص را تغییر دهند. قطعه تحت فشار یا قطعه نیروگاهی باید با استاندارد و شرایط سرویس واقعی بررسی شود.
۳. فرآیند تولید
همه گریدها به یک شکل فورج، ماشینکاری یا جوشکاری نمی‌شوند. قابلیت شکل‌دهی، حساسیت به ترک، سختی پس از عملیات حرارتی و تغییر شکل باید پیش از سفارش مشخص شود. صفحه تولید و ساخت ارتباط متریال و مسیر تولید را توضیح می‌دهد.
۴. عملیات حرارتی و خواص نهایی
اگر قطعه به سختی یا استحکام مشخص نیاز دارد، گرید انتخابی باید قابلیت رسیدن به آن خواص را داشته باشد. برنامه عملیات حرارتی و روش کنترل باید هم‌زمان با انتخاب متریال تعریف شود.
۵. استاندارد و مدارک
نام گرید، استاندارد محصول، شکل عرضه، ابعاد و مدارک مانند MTC باید روشن باشد. در خرید قطعات یا متریال، بررسی انطباق مدارک با سفارش از اختلاف‌های بعدی جلوگیری می‌کند. برای شروع استعلام، به صفحه تأمین قطعات و متریال یا فرم درخواست مراجعه کنید.
