فورج ساختار متریال را تغییر می‌دهد، اما دستیابی به خواص نهایی قطعه معمولاً به عملیات حرارتی مناسب نیز وابسته است. انتخاب سیکل باید با گرید فولاد، ابعاد، شکل، سرعت سردشدن و خواص هدف هماهنگ باشد؛ اجرای یک فرآیند عمومی برای همه قطعات می‌تواند باعث سختی نامناسب، تاب‌برداشتن یا کاهش چقرمگی شود.
نرماله کردن و آنیل
نرماله کردن برای یکنواخت‌سازی ساختار و آماده‌سازی برخی فولادها پس از شکل‌دهی به کار می‌رود. آنیل می‌تواند برای کاهش سختی و بهبود قابلیت ماشینکاری یا کاهش برخی تنش‌ها استفاده شود. محدوده دما و زمان باید بر اساس گرید و ضخامت تعیین شود.
کوئنچ و تمپر
در کوئنچ و تمپر، ابتدا ساختار قطعه با گرم‌کردن و سردکردن کنترل‌شده تغییر می‌کند و سپس با تمپر، تعادل مناسب‌تری میان سختی، استحکام و چقرمگی ایجاد می‌شود. نتیجه واقعی به ترکیب شیمیایی، ضخامت، محیط کوئنچ و کنترل سیکل وابسته است.
تنش‌زدایی
جوشکاری، ماشینکاری سنگین و برخی مراحل شکل‌دهی می‌توانند تنش داخلی ایجاد کنند. تنش‌زدایی در شرایطی که در مشخصات پروژه پیش‌بینی شده باشد، برای کنترل بخشی از تغییر شکل یا پایدارسازی قطعه بررسی می‌شود.
چطور کیفیت عملیات حرارتی بررسی می‌شود؟
ثبت سیکل، کنترل سختی، آزمون‌های مکانیکی، بررسی ابعاد و در صورت نیاز متالوگرافی یا آزمون‌های تکمیلی، بخشی از برنامه کنترل هستند. برای تعریف الزامات، صفحه عملیات حرارتی و پوشش و استانداردها و کنترل کیفیت را ببینید.
